‘Taraflar arasındaki 15.11.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 3. maddesine göre; ‘’kiralananın elektrik, su, doğalgaz ve ısınma giderleri ile bunların bakım ve onarım giderleri ve çevre temizlik vergisi ve site ortak giderleri ve bahçe bakımı kiracıya aittir. Kiracı bu giderleri ödemekten kaçınamaz’’ düzenlemesi mevcuttur.

Davacı alacaklı, 08.05.2015 tarihinde başlatmış olduğu tahliye istekli icra takibi ile 17.04.2015 tarihli 4500 TL kira ve 17.04.2015 ödeme tarihli 250 TL aidat alacağı ile 24,59 TL işlemiş faizin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı borçluya ödeme emrinin 13.05.2015 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra, davalı vekili süresinde yaptığı itirazında müvekkilin herhangi bir borcu bulunmadığını asıl alacak, faize ve ferilerine itiraz ettiklerini belirtmiş ve itirazından sonra alacaklı hesabına 15.05.2015 tarihinde 4700 TL ödeme bulunmuştur. Davalı borçlu itirazında kira sözleşmesine ve takip konusu alacağın miktarına karşı çıkmadığından İİK.’nın 269/2.maddesi gereğince takibe konu alacak miktarı kesinleşmiştir. Davalı borçlu icra takibine konu edilen borcu İİK’nın 269/c maddesinde sayılan belgelerden biri ile kanıtlamak zorundadır. Davalı borçlu ödeme emrinde tanınan yasal otuz günlük süre içerisinde davacı alacaklının banka hesabına 4700 TL ödemiş, TBK’nın 314 ve TBK’nın 315. maddesi gereğince ödemekle yükümlü olduğu giderlerden aidat bedelinin 50 TL’sini ödemediği için temerrüt olgusu gerçekleşmiştir. Mahkeme kiralananın tahliyesi ve ödenmeyen alacak yönünden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 2015/ 11891 Esas, 2016 / 5132 Karar 05.09.2016